Ledicia xeralizada polo aniversario do "rañateclas"

O tempo pasa e nos imos facéndonos vellos, que razón tiña a canción de aquel Silvio de Cuba. Ainda que para algúns a xuventude e o espíritu insurrecto vaia por dentro.

O teclista da banda cumpre hoxe os "taetantos", e anda todo feliz, como ten que ser. En realidade se non chega a ser pola espectativa do concerto estaría fondamente apesarado.

Sí, cada día teño menos dúbidas, o subidón de adrenalina do concerto fai esquecer as doenzas, e eso que algúns "padecen moito de nuestro señor", por moito que agora o atenúen con tratamentos de xuventude de índole deportiva porque, como dirían os portugueses, "a chave é experimentar". A bo entendedor...

En resumo, desexarlle moitos parabéns e que cumpra moitos máis, que ainda nos restan moitos concertos e, agardemos, algún "ao vivo" sen faíscas.