THALASSA, THALASSA

A maquinaria está ON. Certo, xa comezaron os primeiros pasos na procura de elementos musicais. De momento están os tres de sempre e andan en negociacións con algún dos derradeiros colaboradores.

O que suscribe cre que hai un evidente mono de darlle ó instrumental. A proba é que as esixencias sobre o "ropertorio" non foron máis aló de un "bueno e en que plan". Ao que o cantante respostou suxerindo retomar o "concerto frustrado 4".

Se vamos a unha política de feitos consumados, qué temos? A tres elementos dispostos: o que peta na batería, o que raña no teclado e o que canta, que chegado un caso de moita necesidade "de nuestro señor", podería facer ouvear a guitarra.

O que quedou totalmente claro é que o baterista non se quere comprometer ca elaboración dunha terna, ou dun músico "de confianza". Circunstancia derivada dos fracasos das súas últimas propostas, que remataron con sendas retiradas, casi semellantes á de Pinochet como Senador vitalicio, é dicir, marcho pero estou mentres paso do choio.

O asunto é que, como na Anábasis de Jenofonte, esta vez parace que imos berrar Thalassa, Thalassa!!

REPERTORIO

O tema do repertorio (dos máis debúxase un sorriso nos meus beizos) xenera auténticas regueifas. Despois "concerto frustrado4", o repertorio esta formado por moitos temas, pero había que reducido a 18 temas, 21 semellan moitos.

Os temas eran estes:
1.- Cruzar los brazos (Víctor Manuel).
2.- Pégate a mí (Loquillo y los trogloditas)
3.- Ningún mal (Luis Auserón).
4.- Mi coco (Los piratas)
5.- Quien me ha robado el mes de abril y Así estoy yo sin tí (Joaquín Sabina)
6.- Amor (La naranja china).
7.- Años 80 (Los piratas)
8.- As dores do mundo (Jota Quest)
9.- Encontrar alguem (Jota Quest)
10.- Annabel Lee (Radio Futura)
11.- Acojonao (Los enemigos).
12.- Song 2 (Blur)
13.- Mucha policía (Sabina)
14.- Xa están aquí (Os resentidos)
15.- We can't I be you (The cure).
16.- Promesas que no valen nada (Los piratas).
17.- Señora (Los enemigos)
18.- Cadillac solitario (Loquillo y trogloditas).
19.- Enjoy the silence (Depeche mode & Linkin Park).
20.- Where the streets have no name (U2).
21.- Sunday bloody sunday (U2)

Unha das razóns de colgar os temas e para que se enteren os da banda o que hay, de seguro que xa non se lembraban, e que estuden a posibilidade de mellorar o asunto recortar ou qué facer con esto.

O concerto dos tembleques

Ahí vai unha imaxe do concerto frustrado con máis tembleques (con gran padecemento por parte dos penitentes), ó final non se executou, pero case executamos ó sobriño do batería, mellor dito, casi o executa o tendido eléctrico (ou traída da luz) do Concello.
Foi unha mágoa porque sería, de chegar a "perpetralo", o primeiro ó aire libre.

Concerto de Nadal 2008

Pode ser, esta vez si que pode ser. O sábado víase o sorriso nas facianas dos contertulios do café.

A historia comeza coma sempre, todo pode ser, hai boas intencións, "ansia viva" por arrancarse a ensaiar e espetar un concerto épico (por fin algo ben feito).

Pero, para comezar, ainda non hai nome para a banda. Mal comezo.

Porén, parece que se podería rescatar o repertorio da anterior ocasión, habería que facer unha escolma minuciosa e un rexeite de excedentes. Os temas que aparecían na anterior proposta eran "moitos de nuestro señor".

Non estaría mal someter o choio a propostas do "populus". Ou mellor, que a xente vote (que exercicio máis democrático), ínflome eu mesmo de democracia (menuda borracheira do voto). Fagamos unha papeleta con duas casiñas e que a xente elixa libremente, sen presións. Coido que esto lle saiu mal ó Ibarretxe.

Melhor sería colgar a listaxe e que a xente discrimine as que non queira escoitar "perpretadas" por nós. En último caso se a xente se aburre, non sería culpa nosa. Sería un TRIUNFO DA DEMOCRACIA.

O do nome, problema co que comezábamos, mellor volver a abrir o diccionario e que sexan os trasnos os que Decreten (nada de democracias).